Lekkie sandały lub klapki, które trzymają się na nodze na dwóch paskach, z czego jeden przechodzi między palcami.
Obuwie tego typu wykonywano ze słomy ryżowej lub innych włókien roślinnych. O ile w Egipcie były one ozdabiane złotem lub kamieniami szlachetnymi, o tyle w Azji był to zwyczajny but. Pierwsze ich ślady datuje się na 4 tysiące lat przed naszą erą! Japonki mają już więc sześć tysięcy lat! To bodaj najstarsze buty świata! Takie klapki były oczywiście popularne tam, gdzie było gorąco, ponieważ zapewniały odpowiedni przewiew i komfort osobie w nich chodzącej. Nie dziwi zatem fakt, że można je było spotkać w Meksyku i jeszcze częściej na Bliskim Wschodzie.
Japonki pojawiły się w USA i Europie po zakończeniu II wojny światowej wraz z żołnierzami wracającymi do domów. Nie tylko się w nich wygodnie chodziło, lecz także stanowiły osobliwą pamiątkę. Amerykańskie plaże zaroiły się od plażowiczów, którzy je nosili na stopach.
Najsłynniejsze są oczywiście brazylijskie „havaianas” wprowadzone na rynek w 1962 roku. Podstawą sukcesu były materiały użyte do produkcji, a konkretnie wyplatana słoma ryżowa i podeszwa przypominająca ziarenka tej rośliny. 30 lat później nastąpił prawdziwy japonkowy boom, który trwa do dziś.
Patrz: klapki
Patrz: sandały
