Rodzaj kurtki z militarnym rodowodem. Krótki, męski płaszcz, sięgający najczęściej przed kolana, uszyty z grubej, wełnianej tkaniny, posiadający kaptur. Najczęstsze spotykane kolory to zieleń, beż i granat, przy czym typowy kolor wojskowy tego płaszcza to beż. Swój rodowód wywodzi z brytyjskiej marynarki wojennej.
Historia
Historia budrysówki rozpoczyna się około roku 1860, kiedy to Royal Navy (Królewska Marynarka Wojenna Wielkiej Brytanii) zleciło zaprojektowanie dla swoich marynarzy uniwersalnego, ciepłego okrycia wierzchniego. Początkowo, była to taka trochę niezgrabna, wielka kurtka z kapturem, zapinana na kołeczki, z dwoma kieszeniami. „Duffle coat” – jak ją nazwali Brytyjczycy – okazała się niezawodna na zimnym Atlantyku i otwartych wodach Morza Północnego. W związku z czym około 1863 roku włączono ją do oficjalnego wyposażenia marynarki wojennej. Po II wojnie światowej płaszcz upowszechnił się dzięki brytyjskim przedsiębiorcom.
Cechy charakterystyczne budrysówki to:
– wykonana z grubej wełny, (początkowo tkanina pochodziła z miasta Duffel w Belgii, stąd angielska nazwa: „duffel coat”)
– doszywany lub doczepiany na guziki kaptur,
– zapinana na 4 drewniane kołeczki, zwane niegdyś żartobliwie „kłami morsa”. Drewniane kołki i pętelki ze sznurka ułatwiały marynarzom zapinanie się i odpinanie bez konieczności zdejmowania rękawic
– duże, dwie kieszenie po bokach.
