Specjalne damskie obuwie taneczne z usztywnianym czubkiem, umożliwiające taniec „na czubkach palców”. Ma to zadanie sprawiać wrażenie lekkości i unoszenia się w powietrzu.
Ich pojawienie się było związane z rozwojem baletu włoskiego, połączonego z reformą kostiumu baletowego na przełomie XVIII i XIX wieku. Pierwszą tancerką, która wprowadziła na scenę taniec na palcach była Maria Taglioni, w 1832 roku występująca w balecie Sylfida, ułożonym specjalnie dla niej przez jej ojca, choreografa Filippo Taglioniego.
Prawdziwy prototyp współczesnych point powstał we Włoszech pod koniec XIX wieku. Były to baletki wykonane z wielu warstw skóry, juty, tektury, płótna i kleju. Dzięki utwardzonym czubkom umożliwiały one wytrzymanie w wysokich pozach przez dłuższy czas. Do takich twardych baletek, tancerki wkładały bawełnianą watę lub wełnę, by ochronić stopę narażoną wówczas na otarcia i choć odrobinę poprawić komfort wykonywania tanecznych popisów. Jednak mimo tych zabiegów, wciąż istniało duże ryzyko kontuzji, ze względu na fakt, że tego typu obuwie w żaden sposób nie pomagało w stabilizacji kostki i nie wspierało stopy.
Wraz z rozwojem techniki tanecznej również ubiór sceniczny ulegał modyfikacjom i ulepszeniom. Dziś pointy nie powodują takich uszkodzeń. Są wytrzymalsze, ale żeby móc ich używać, trzeba mieć wyćwiczoną i mocną stopę.
Patrz: baletki
